.........
پس اینجا رو برای تنهایی هام نگه میدارم.
من با داخلی در آسمانها هستم........رشته های که با تمام وجود دوستش دارم........از تشخیص موارد شب های کشیکم لذت میبرم.......از بودن با دوستان جدیدم شادم.......انسانهایی که از نظر شخصیتی مثل من هستند.
سر فرصت کیس های جالبم رو میذارم.مثل نارسایی آدرنال(پسر ۳۳ ساله افغانی که بیماری سل...آدرنالشو تخریب کرده بود!!)و یا بهجتی که خودم تشخیصش دادم...اونهم در شب کشیک(پسر ۲۲ ساله با سلولیت های مکرر که سالها بدون تشخیص بود و ضایعاتی که درپاهایش به غلط سلولیت تشخیص گذاشته میشد....پانیکولیت و اریتم ندوزوم بود!!!)
و اما امتحان دستیاری و نتایج احمقانه اش و نمره ها و رتبه های دور از ذهنش!!!
مرگ رزیدنت سال ۳ بیهوشی با و جود داشتن همسر و ۲ فرزند که در ۲ هفته گذشته بیمارستان و همکارانم رو در بهت و حیرت فرو برد.......وقتی داشتم شماره اش رو از رو سیم کارتم حذف میکردم...با وجود خاطرات شیرینی که از او در اتاق عمل جراحی اطفال(تنها دوره جراحی که برایم خاطره انگیز و شیرین بود......به مدد نبودن سال بالایی ها!!) داشتم........ناخوداگاه اشک در چشمانم جمع شد و گریستم.روحش شاد.
روزهایم زیبا و پر از رنگ بندی های دوست داشتنی ست.......و مطالب زیادی برای نوشتن دارم که با وجود این همه وقایع خوب.....ترجیح میدم بیشتر وقتم رو صرف دنیای واقعی کنم.
خدایا شکرت.